MENU
nl

We zitten in de tijd tussen Hemelvaartsdag en Pinksteren. Als we kijken naar de geschiedenis zien we dat de discipelen in die tijd eigenlijk verbijsterd bij elkaar zitten. Hun Heer was nu echt weg. Ze waren al zo verdrietig toen Jezus overleed op het kruis, ze waren uitzinnig van vreugde toen Hij was opgestaan. En nu ging Hij weer weg. Hun emoties slingerden van links naar rechts. De engelen hadden wel gezegd dat Hij op dezelfde wijze zou terugkomen als dat Hij naar de hemel was gegaan, maar wanneer dan….? Hoe moest het nu verder?
Bovendien hadden ze een opdracht gekregen die ze totaal niet snapten: ze moesten bij elkaar blijven zitten in de opperzaal en dat gedurende tien dagen…pffff. Het leek wel of ze in quarantaine moesten. Ze waren de lessen van Jezus totaal vergeten. Had Hij niet gezegd nadat hij was opgestaan: “Vrede zij u” en “vrede zij u, gelijk de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u” (Joh: 20: 21) en in vers 22: “ontvangt de Heilige Geest”. Blijkbaar geeft het ontvangen van de Heilige Geest een diepe vrede.
En zei Hij ook niet in Hand.1:8 dat zij kracht zouden ontvangen, wanneer de Heilige Geest over hen zou komen, en dat zij getuigen van Jezus zouden zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria en tot het uiterste der aarde. Daar zitten ze dan…. Ook wij kennen dat gevoel van “in quarantaine zitten” in deze tijd. We kijken naar de persconferenties, wachten en hopen op meer ruimte, maar het gaat ons eigenlijk te langzaam.
Voor de discipelen was Jezus de “rabboeni”, de meester, degene die hen leerde en wijze lessen gaf. Hij had hen gezegd in Joh. 16: 7: doch Ik zeg u de waarheid: Het is beter voor u, dat Ik heenga. Want indien Ik niet heenga, kan de Trooster niet tot u komen, maar indien Ik heenga, zal Ik Hem tot u zenden. Jezus ging naar de Vader, niet alleen om aan de rechterkant te zitten, waar Hij voor ons bidt, maar ook en ik denk vooral, om ruimte te maken voor de Heilige Geest, die in ons komt wonen en iedere dag en over de hele wereld bij ons is. Jezus was dat niet.
In het hogepriesterlijk gebed lezen we: Joh. 17:15: Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart voor de boze. En in vers 18: Gelijk Gij Mij gezonden hebt in de wereld, heb ook Ik hen gezonden in de wereld. Vers 20: En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen, die door hun woord in Mij geloven. Jezus wil dat de discipelen in de bovenzaal blijven wachten om in hun hart ruimte te maken voor de Heilige Geest, zodat ze vervuld kunnen worden.
Door vervuld te worden en te blijven kunnen we een leven leiden, dat vervuld is met de vrede en de kracht van God Zelf, door de Heilige Geest. Daarin is de ruimte van het koninkrijk van God. Ons leven heeft een getuigenis in zich van de zonen en dochters van God, waarvan we weten, dat de hele schepping met reikhalzend verlangen uitziet naar de openbaar wording daarvan (Rom8:19).
Jezus voerde het plan van God helemaal uit, Hij maakte ook ruimte door naar de hemel te gaan, zodat de volheid van de Heilige Geest tot ons zou kunnen komen.
Ik vind het best bijzonder dat Jezus alles deed wat de Vader zei. Als ik dan naar mezelf kijk is er altijd die drang om het op mijn tijd en mijn manier te doen. Vreemd eigenlijk omdat de Heilige Geest in ons woont en ons alles geeft wat de Vader voor ons klaar heeft liggen.
In Joh.2:5 staat geschreven: wat Hij u ook zegt, doe dat! Het is de geschiedenis van de bruiloft te Kana. Het was gebruikelijk dat er bij een bruiloft vaten met water stonden, zodat de gasten zich konden reinigen. Een goed gebruik, dat nu in deze tijd weer helemaal terug komt….we moeten onze handen veel meer wassen dan dat we deden! In onze geschiedenis wordt het water wijn, en niet zomaar wijn, maar de beste van het hele feest. Het duidt op de volheid van de Heilige Geest. Als we doen wat Jezus zegt, komt er ruimte voor de Heilige Geest en worden we tot overvloeiend toe vervuld.
De discipelen moesten 10 dagen in quarantaine verblijven om vervuld te raken met de Heilige Geest. Er moest in hun denken en emoties ruimte komen om zich te richten op de volheid van de Heilige Geest. Voor ons geldt dat de Heilige Geest met Pinksteren is uitgestort op alle vlees.
We kunnen als gemeente nu niet goed bij elkaar komen, er is geen (boven-) zaal. Maar het is wel goed om in deze “intelligente lock-down-tijd” de quarantaine te benutten om ons te bezinnen en, net als de discipelen, te wachten en ruimte te maken in onze harten door ons uit te strekken naar het moment dat God ons (opnieuw) aanraakt en vervult met Zijn Heilige Geest. In Psalm 27:14 staat: wacht op de Here, wees sterk, uw hart zij onversaagd, ja wacht op de Here.
Dat is de essentie immers Pinksteren, het is het plan van God om Jezus terug te halen naar de troon en ruimte te maken om Zijn Geest uit te storten in onze harten, zodat wij kracht en vrede zouden ontvangen, en een levend bewijs kunnen zijn van Gods alomvattende genade.
Laten we ons openstellen en ruimte in onze harten maken voor een (wellicht nieuwe) aanraking van Gods Geest.

Een heel gezegend Pinksterfeest, Hans Rolff
Een lied dat mij aanspreekt https://www.youtube.com/watch?v=5VLE4TQcw8Y


    Hans

    Hans Rodenburgh